Adam Lizakowski urodził się 24 grudnia 1956 roku. Poeta, rzeźbiarz, fotograf ale również tłumacz i promotor polskiej kultury poza granicami naszego kraju. Do 1981 roku pracował i mieszkał w Pieszycach (miejscowość na Dolnym Śląsku). Kiedy wybuchł stan wojenny, przebywał w Austrii, skąd jednak powrócił do Polski. Zdecydował się na emigrację. Swoje miejsce znalazł w San Francisco. A od 1991 roku w Chicago. W 1980 roku zadebiutował w „Tygodniu Kulturalnym”. Przebywając na emigracji, publikował w paryskiej „Kulturze”, nowojorskim „Nowym Dzienniku” jak również w amerykańskich czasopismach poetyckich. Wiersze publikuje w trzech językach: polskim, angielskim oraz hiszpańskim.
Jest współzałożycielem poetyckiej grupy „Krak” i „Niezapłacony rent”. Redaktor naczelny miesięcznika społeczno – kulturalnego „Razem” oraz kwartalnika poetyckiego „Dwa końce języka”. Współpracuje także z „Zeszytami Poetyckimi” oraz jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Autor sztuk teatralnych: "Człowiek, który myślał że jest koniem" (komedia z 1988 roku) oraz "Czterech" (tragiokomedia z 1993 roku). Tomików: "Cannibalism Poetry" (1984), "Anteroon Poetry" (1986), "Na kalifornijskim brzegu", "Legenda o poszukiwaniu ojczyzny" (2001), "Wiersze amerykańskie" (1990), "Złodzieje czereśni" (1990), "Współczesny prymitywizm" (1992), "Nie zapłacony czynsz" (1996), "Chicago miasto nadziei" (1998). Powieści "Do zobaczenia w San Francisco" oraz słuchowiska radiowego "Zapiski znad Zatoki San Francisco" (1996).
Miałam przyjemność przeprowadzić wywiad z Panem Adamem Lizakowskim, który przyjechał do Polski. Prócz podstawowych pytań na temat poezji, poruszona została kwestia emigracji. Wybrałam „Listy poetyckie do Pieszyc z Chicago”, w których wyczuwam tęsknotę za krajem, domem rodzinnym, ludźmi i miejscami, z którymi przyszło się pożegnać na długie lata. Wybrałam dla Was siedem. Pozostałe znajdziecie w środę po audycji na portalu Uzetka.pl.
Zapraszam już jutro na kolejny autoportret poetycki, do audycji Milion Myśli w Akademickim Radiu Index, na 96 fm.
